Een nieuwe werkgever

20 jaar was hij in dienst. Toen besloot hij dat het tijd werd voor wat anders. Dat de kansen op echte waardering voor zijn werk bij een andere werkgever wel eens groter zouden kunnen zijn.

Het is nogal wat, zomaar na 20 jaar een vaste werkgever loslaten. Een werkgever die door de jaren heen nogal eens van bedrijfsnaam veranderde, door overnames aan diverse kanten. Je begrijpt, een werkgever met veel werknemers. Door de jaren heen bleven veel collega’s  dezelfde, ook al zag hij ze niet veel omdat hij altijd bij ‘de klant’ zat.  Ik zal je niet vermoeien met alle projecten die hij voor deze werkgever in 20 jaar heeft gedaan. Het werk wat hij deze werkgever leverde werd altijd naar volle tevredenheid ontvangen. Met stijgende werkdruk en omvang bleef hij doen wat nodig was. Als een rots in de branding, in het zo roerige water.

En toen was daar de beslissing. Een werknemer, met een zeer goede staat van dienst, die in zijn hele carrière in totaal maar 3 maanden ‘op de bank’ heeft gezeten. Slechts 3 maanden ‘idle’ zoals dat mooi heet. Zegt zijn baan op. Gaat zijn niet geringe ervaring en kennis aan een andere werkgever geven. En neemt het gevoel van ‘niet gewaardeerd worden’ ook mee. Vergelijk zijn actie eens het met het steentje wat je in een vijver gooit, dan weet je wat voor effect dat geeft op het stilstaande water, rimpelingen tot ver op het wateroppervlak.

Wat mij verbaast is dat er niemand binnen die hele organisatie eens bij hem doorvraagt, van joh wat gebeurt er, wat zorgt ervoor dat je deze keuze maakt? Oké grote organisatie, veel werknemers, ze hebben wel wat anders aan hun hoofd. Eentje meer of minder: who gives a shit?

Maar het is wel die werknemer die altijd voor hun klaarstond, die deed wat gevraagd werd en meer, veel meer. Vergelijk het nog eens met dat ene steentje in de vijver, wat voor rimpelingen dat geeft. Die wordt nu zo met het afwaswater weggespoeld. Geen afscheid, geen hand, van wie dan ook. Het kapitaal van de organisatie, een gedreven werknemer, laten ze zo maar lopen.

Zijn familie staat pal achter zijn beslissing en viert dit weekend met elkaar in klein comité dat zijn nieuwe werkgever een nieuwe kans van hem krijgt. En ik vind zijn beslissing stoer, heel stoer!

Waarom vertel ik je dit?

Wij van alles anderZ adviseren managers die een volgende stap moeten, mogen, kunnen zetten in hun carrière. Hier hoort een proces bij van vergroten van mentale kracht en persoonlijke effectiviteit. Er over praten hoort ook bij dit proces. Of het nu voor jezelf is of een dergelijke situatie signaleert bij een collega. Wij laten graag zien hoe je dat op verschillende manieren kunt doen. 

Write a comment